Haar hoofd hangt naar beneden. Zoals altijd. Zoals zowat iedereen in deze zaal. Doodse stilte. Kerstochtend. Ik ben de enige op de anders overvolle parking. Alles uitgestorven. Correctie: nog niet gestorven . Er loopt niemand rond. Geen muziek. Niks. Stilte. Lege blikken. Of kopkes neer. Ze slaapt. Hoofd neerwaarts. Ik wat gestreel en zoentjes, ogen even open. Even toch. De doodse, opalen kleur trekt op tot iets dat hopelijk zicht heeft. En hopelijk herkent. “ Ik ben het, moesje ”. Haar nek...

Rondreis Beijing, Xi'an, Yanghtze river cruise, Shanghai

Het verre Oosten, bron van spraakverwarring en verwondering.